Parafia pw. św. Marcina Biskupa — Szebnie

Zarys historyczny

Wieś Szebnie (Sebna) istnieje od XI w. Do końca XIII w., względnie do początku XIV w., należała do parafii w Zręcinie. Była ona własnością opactwa Benedyktynów w Tyńcu. Na początku XIV w. przechodzi w posiadanie prywatne (rycerskie). W tym też czasie zorganizowano w Szebniach parafię. W 1327 r. znany jest proboszcz Szebni Samson. Do parafii należały: Szebnie, połowa Niepli, Chrząstówka, Zimna Woda, Bajdy, Jaszczew, Moderówka, Budzisz, Białkówka oraz Ustrobna. Przy końcu XIX w. Ustrobna stała się samodzielną parafią. W 1922 r. włączono do parafii Szebnie drugą połowę Niepli, należącą do Warzyc. Kościół obecny pochodzi z początku XVII w. (1605 r.), restaurowany był w 1759 r. a prawie całkowicie przebudowany w 1793 r. na skutek poważnego zniszczenia. Jest to już piąty kościół w parafii. Poprzednie (3) zniszczone przez pożary. W 1894 r. staraniem ks. Wł. Sarny, ówczesnego proboszcza, powiększono nawę o 70 m2 po usunięciu wieży – dzwonnicy. Dzwonnicę wybudowano oddzielnie – włączono ją w ogrodzenie kościoła; zyskał przez to kościół większą powierzchnię użytkową, stracił jednak pierwotną sylwetkę. Wystrój kościoła w stylu barokowym pochodzi z XVIII w. Tutejsze wsie ogromnie ucierpiały w czasie działań frontowych w 1944/45 r. Ludność została wysiedlona w sierpniu 1944 r. aż do połowy stycznia 1945 r. Wiele budynków było spalonych i zniszczonych. Ucierpiał też bardzo k